جنبش ناگزال در هندوستان
شاید معادل جنبش ناگزال در ایران، کردستان پس از سالهای انقلاب باشد، جایی که آحاد تحت ستم و فراموش شدگان به واسطه روشنفکران انقلابی دربرابر ارتجاع حاکمه نه خلع سلاح که تسلیح توده ای میشوند. براین اساس شاید بتوان مبتکر جنگ خلق در هندوستان یعنی “رفیق آزاد” را هم تبار کاک فواد مصطفی سلطانی دانست، که حتی پس از مرگشان و دهه ها سرکوب بی امان مبارزین در این مناطق، بذر مبارزه طبقاتی و انقلابی همچنان در این مناطق جوانه میزند.
اما جنبش ناگزال متاثر از اندیشه های مائو و در گسست از درک اکونومیستی از مبارزه طبقاتی برخلاف کردستان دهه ها است که با شدت و حدت دوام یافته، هرچند که مدتیست توان توسعه مناطق پایگاهی سرخ را از دست داده؛ اما همچنان کنترل بخش های وسیعی از #هندوستان را در اختیار دارد که تا قبل از قیام در دهه شصت میلادی موطن ناشهروندان فراموش شده بود و حالا سرزمین انقلاب (کریدور سرخ) است.
در یکی از گزارشات ارتش هندوستان که در یک حمله غافلگیرکننده تلفات بسیاری دادند چنین ذکر شد که مطمئنیم “حملات تروریستی” از جانب مائوئیست ها بوده است، چرا که در میان وسایل بجا مانده واکسن مالاریا کشف شده است. این امر منجر به رسوایی بزرگی برای بزرگترین دموکراسی جهان شد. دموکراسی بورژوایی حتی توان ارائه پیش پا افتاده ترین خدمات درمانی از جمله ارائه واکسن مالاریا را هم ندارد، حال که در صادرات بمب و موشک در مقیاس فرامرزی و قاره ای کم نمیگذارد.
این دولت هندوستان بود که گفت چنانچه انقلاب کمونیست ها در نپال برعلیه نظام سلطنتی پیروز شود، بلادرنگ این کشور کوچک و همسایه را مورد تجاوز و اشغال نظامی قرار خواهیم داد.
نیروهای معتقد به مشی جنگ خلق در هندوستان به تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۰۴ با پیوستن دو جریان فراگیر “حزب کمونیست هند (مارکسیست-لنینیست) جنگ خلق” و “مرکز کمونیست مائوئیست هند” به عنوان “حزب کمونیست هند (مائوئیست)” اعلام موجودیت کردند. این درحالی بود که در انتخابات های ایالتی تحت نفوذ جریانات انقلابی، دولت این کشور سریعا حزب رویزیونیست کمونیست را برای حمله تئوریک و نظامی به انقلابیون بر مسند قدرت رساند تا اثباتگر آن باشد که احزاب چپ طرفدار گفتمان استالین زدایی از حزب توده و سازمان اکثریت در ایران تا حزب کمونیست ترکیه و هندوستان در یک امر مشترکند: اتحاد با ارتجاع و سرمایه داری برای سرکوب انقلاب.
وحید محمدی
پ.ن: متد جنگ خلق دراز مدت را با مبارزات گریلایی اشتباه نگیرید، این دو کیفیتا با هم متفاوتاند.