اعلامیه مبارزان کمونیست
زنان در سقز با برداشتن حجاب راه را نشان داند!
علیه قتلِ عمد مهسا بپاخیزیم!
دیروز جمعه ۲۵ شهریور بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان کسری در تهران، خبر مرگ مهسا امینی جوان ۲۲ ساله را اعلام نمود. مهسا روز سه شنبه ۲۲ شهریور توسط اوباشان ”گشت ارشاد” به بهانه بد حجابی در تهران که همراه مادر و برادرش از شهر سقز به این شهر سفرکرده بود دستگیر شد. اما چند ساعت بعد از دستگیری بستگان او مهسا را در حالی یافتند که در اثر ضربات باتوم و لگد به کوما رفته بود و سه روز بعد درگذشت. با پخش خبر مرگ مهسا، مردم آزادیخواه در تهران در اعتراض به این جنایت در اطراف بیمارستان کسری و خیابان آرژانتین با شعارهای ”می کشم می کشم آنکه خواهرم کشت”، ”ما همه مهسا هستیم”، “مرگ بر خامنهای”، “بنام دین و قانون حلال شده خونمون”. دست به اعتراض زدند. کارمندان بیمارستان با احترام و گذاشتن گل جنازه مهسا را بدرقه کردند.
امروز شنبه ۲۶ شهریور مردم مبارز و آزادیخواه در سقز مراسم خاکسپاری مهسا را با شعار ”مرگ بر خامنهای”، ”مرگ بر دیکتاتور”، ”از کردستان تا تهران ستم بر زنان”، میکشم میکشم هرآنکه خواهرم کشت” و با ابراز خشم و نفرت علیه حکومت اسلامی و قوانین آن بر گزار کردند. در این مراسم زنان مبارز در سقز با براشتن حجاب از روی سر بطور دسته جمعی به شعار دادن علیه حجاب اسلامی و قوانین و نهادهای ضد زن دست زدند. این اقدام و گامی بزرگ علیه قوانین اسلامی ضد زن در کردستان و برچیدن آن در ایران است. بعد از پایان مراسم خاکسپاری مردم عکس و بنرهای خامنهای را با شعار ”مرگ بر دیکتاتور” در خیابانهای شهر پائین کشیدند و سنگ باران کردند. بنا به خبر رسیده نیروهای سرکوبگر رژیم در مقابل اعتراضات مردم دست به تیراندازی زده و تا حال تعداد زیادی زخمی شدهاند و حال بعضی از آنها وخیم است. مردم در شهر سنندج در اعتراض به قتل وحشیانه مهسا و حجاب اجباری و در حمایت از مبارزات مردم در تهران و سقز با شعار مرگ بر دیکتاتور به خیابان آمدند.
قتل مهسا در عرض دو ساعت تنها نمونهای از جنایات هر روز این حکومتی علیه زنان در سرتاسر این مملکت است. راستی کجای این مملکت برای زنان امن است؟ کجای این مملکت به قتلگاه و بی احترامی به زنان و زیر پا گذاشتن ابتدائی ترین حقوق آنها تبدیل نشده است؟ کجای این مملکت برای زن و مرد کارگر و معلم و انسان حق طلب امن است، محل کار، زندان، مدرسه، خیابان، دانشگاه، پارکها و یا محلاتش؟ آیا در چهار دیواری خانهها زنان امنیت دارند؟ هر وقت بخواهند به بهانه بد حجابی روز و شب، در منزل و خیابان و محل کار و مدرسه و در جشن و عزاداری بر سرمان می ریزند. هر وقت بخواهند به بهانه ناموس زنان را زیر فشار میگذارند و تحقیر میکنند و میکشند. این چه حکومتی است که باید به میل آنها بنوشیم، بخوریم، بخندیم، عزا بگیریم و لباس بپوشیم. در غیر این صورت اوباشان گشت ارشاد و نهی از منکر و دیگر دارو دسته های مسلح و اسید پاشها را خبر می کنند. زنان در هیچ جا امنیت ندارند. جوانان را دسته دسته در ملاء عام بدار می کشند تا ساکت شویم. این چه مملکتی است امروز مهسا امینی و دیروز شلیر رسولی و روز دیگر ثریا منوچهری و ریخانه جباری و ندا آقا سلطان و فریناز خسروانی و دهها هزار زن را عامدانه و آشکارا جلو چشم ما میکشند؟
مردم آزادیخواه و برابری طلب!
ما می توانیم روز جانباختن مهسا را به روز پایان دادن به حجاب اسلامی و قوانین آن در سراسر ایران تبدیل کنیم. می توانیم این روز را به روز جمع کردن اوباشان گشت ارشاد و نهی از منکر و دیگر سازمانهای جانی ضد زن در ایران تبدیل نمائیم. می توانیم این روز را به روز پرت کردن حجاب برای پایان دادن به قوانین اسلامی و ستم دوران بربریت بر زنان تبدیل کرد. به شعارها در سقز و سنندج و مریوان و تهران و شیراز و اصفهان مشهد توجه کنید همه مانند هم هستند، درد همه زنان و همه ما مردم در ایران یکی است. این دردی است که فقط با به گور سپردن این رژیم می توان درمانش کرد و نفس راحتی بکشیم و حداقلی از امنیت و آزادی را برای خود و فرزندانمان تامین نمائیم.
مبارزان کمونیست
سرنگون باد جمهوری اسلامی
۲۶ شهریور ۱۴۰۱